હશે તારા પડછાયા જેવી એ
તો પણ તું સ્વયં ઉદાસી નથી
કોફીના મગમાંથી ઉઠતી વરાળની
મસ્તી જોઇ છે તારામાં ઘણીવાર
આંખોમાં ડોકાતાં આશાનાં કિરણો ને
ઉમંગની વાતો તે શાયદ ચકાસી નથી
દિવસ રાત ને તડકા છાયાં એ તો
બદલાતા ચાલતા રહેશે આજીવન
જિંદગીના આંગણે પતંગિયા જેવી
અલ્લડ ઉડાન તે હજુ તપાસી નથી
થાય પૂજા તો ઇશ્વર પણ રિઝે ‘સંદીપ’
કોશીષની તાકાત હજુ તે અજમાવી નથી..
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
માણસ
મુશ્કેલીઓ સામે લડતો માણસ, અંદર અંદરથી તૂટતો માણસ. બહારથી અડીખમ પહાડ જેવો ભીતર વેદનામાં ડૂબતો માણસ. ચહેરા પર સ્મિતનો મહોરો પહેરે, અંતરમાં આ...
-
(ગમતાનો ગુલાલ... પુસ્તક વાંચનના આનંદની વહેચણી) કનૈયાલાલ મુનશીની ૧૦૬ વર્ષ પહેલાં (૧૯૧૬)માં લખાયેલી ઐતિહાસિક નવલકથા આજે પણ વાચકોને આકર્ષે છે...
-
મિલે હૈ રાહો મેં કંઈ સારે રોડે ઔર મિલે હૈ પ્રશંસા કે ફૂલ આગે ફિર ભી બઢતા રહા હું, ખત્મ નહિ હુઆ હૈ મેરા સફર . મિલતે હૈ ઔર ભી મિલતે રહેંગે વ...
-
જહાજો એ ડૂબાડી દીધાંના દાખલા છે, ને તણખલાઓએ તારી દીધાંના દાખલા છે. હસ્તી ક્યાં હતી એક રાજા આગળ એની છતાંય, જાળ કાતરી ઉંદરે સિંહ છોડાવ્યાના દ...
No comments:
Post a Comment